ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ

Πλατεία «Εθνομάρτυρα Ευαγόρα Παλληκαρίδη» προς τιμή του μάρτυρα του αγώνα των Κυπρίων για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού, ονομάστηκε η πλατεία του Δήμου Αγίας Παρασκευής στη συμβολή των οδών Νεαπόλεως και Πατριάρχου Γρηγορίου, μπροστά από το «Δημόκριτο», ύστερα από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης.

Στη σεμνή τελετή που έγινε σε κλίμα συγκίνησης την Τετάρτη 27/3 το βράδυ, ο Δήμαρχος Γιάννης Σταθόπουλος στο χαιρετισμό του απήγγειλε ποίημα του Φώτη Βαρέλη, ενώ ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Γεράσιμος Βλάχος στον δικό του, ανέγνωσε την προαναφερθείσα απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Χαιρετισμό επίσης έκαναν ο Μανώλης Μηλιαράκης Εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας για την εκδήλωση, ο Γιώργος Συλλούρης Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κυπριακών Οργανώσεων Ελλάδας, ο Λεωνίδας Μασσοστασής Πρόεδρος της Ένωσης Κυπρίων Ελλάδος και ο Αριστείδης Παναγίδης Εκπρόσωπος φορέα του Υπ. Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε ο χαιρετισμός του Μανώλη Γλέζου, που διαβάστηκε από τον Μανώλη Μηλιαράκη καθώς ο ίδιος δεν μπόρεσε να παραβρεθεί για λόγους υγείας:

«Χαιρετίζω την απόφαση του Δήμου Αγίας Παρασκευής να δώσει στην Πλατεία αυτή το όνομα του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, ήρωα του αντιαποικιακού και απελευθερωτικού Αγώνα των Κυπρίων, στα 1955-1959, εναντίον της Αγγλικής αποικιοκρατίας.

Λυπάμαι που δεν μπορώ να είμαι σήμερα μαζί σας λόγω της κατάστασης της υγείας μου.

Ο Αγώνας και η θυσία του 19χρονου Ευαγόρα, όπως και των άλλων αμούστακων συναγωνιστών του, στην ΕΟΚΑ, που οι Άγγλοι αποικιοκράτες, έστειλαν στην αγχόνη, συγκλόνησε τότε όλο τον κόσμο και αποτέλεσε και αποτελεί παράδειγμα πίστης, συνέπειας , ανιδιοτέλειας, αποφασιστικότητας και πραγματικού Έρωτα για την Ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ταυτόχρονα απόδειξε ότι οι καταχτητές και οι δυνάστες , είναι πάντοτε και παντού θηριώδεις και περιφρονούν και μισούν τον Άνθρωπο, όταν είναι Άνθρωπος, όταν δηλαδή αποφασίζει να μένει και να στέκεται όρθιος, αρνούμενος με τον αγώνα του να γονατίσει μπροστά στον τύραννο. Αυτή είναι η περίπτωση του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, του Καραολή, του Αυξεντίου και όλων των αγωνιστών του επικού εκείνου αγώνα, για την Ελευθερία. Θυσιάστηκαν με ελεύθερο φρόνημα και αδούλωτη ψυχή.

Συνέχισαν το παράδειγμα των Αγωνιστών του 1821 εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, των Αγωνιστών του έπους της Αλβανίας και της Εθνικής Αντίστασης εναντίον του φασισμού και του ναζισμού.

Σήμερα που η Ελλάδα και Κύπρος αντιμετωπίζουν την ανάπτυξη νεοναζιστικών μορφωμάτων, η προβολή ηρωικών προτύπων, όπως του Παλληκαρίδη, υπενθυμίζει στον καθένα μας το χρέος μας να μένουμε όρθιοι υπερασπιζόμενοι την Ελευθερία, τη Δημοκρατία και την Εθνική μας Ανεξαρτησία.

Ήταν χρέος του Δήμου της Αγίας Παρασκευής να τιμήσει τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

Μανώλης Γλέζος»

Για την προσωπικότητα και τη δράση του Ευαγόρα Παλληκαρίδη μίλησε ο Μορφωτικός Λειτουργός της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάκης Βοΐλας ο οποίος τόνισε ότι η ψυχή του ξεχείλιζε από το πάθος για δικαιοσύνη και ελευθερία και αναφέρθηκε στις θαρραλέες και παράτολμες ενέργειες του κατά των Άγγλων, στην αντάρτικη δράση του, τη σύλληψη του, το βασανισμό του, τη δίκη του και την αλύγιστη στάση του σε αυτήν, την καταδίκη και τον απαγχονισμό του, παρά την παγκόσμια κατακραυγή, σε ηλικία μόλις 19 ετών. Ο κ. Βοΐλας αναφέρθηκε επίσης στη σημερινή κατάσταση στο Κυπριακό και στην ανάγκη δίκαιης και ειρηνικής επίλυσης του στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ και του διεθνούς δικαίου, στις αδελφικές σχέσεις Ελλάδας-Κύπρου, αλλά και στην αδελφοποίηση του Δήμου Αγίας Παρασκευής με το Δήμο Γεροσκήπου της Πάφου, η οποία είναι η γενέτειρα του Παλληκαρίδη.

Στη συνέχεια ο Κύπριος ηθοποιός Βασίλης Κυριάκου απάγγειλε ποίημα του Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

Ακολούθησαν τα αποκαλυπτήρια της πινακίδας με το όνομα της πλατείας από το Δήμαρχο και τον κ. Βοΐλα και η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου από τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Δήμου Αγίας Παρασκευής.

Παραβρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο Πατέρας Στ. Γούλας, που έψαλε την επιμνημόσυνη δέηση, οι Αντιδημάρχοι Δ. Κονταξής, Μ. Κοντοπούλου και Σπ. Παπαγεωργίου, οι Δημ. Σύμβουλοι Μαργ. Δημητρίου, Πρόεδρος Παιδικών Σταθμών και Σωτ. Παπαμιχαήλ, Πρόεδρος ΠΑΟΔΑΠ, ο υποψ. Δήμαρχος Γ. Οικονόμου, οι Πρόεδροι των Συλλόγων Κατοίκων Τσακού Παν. Πανουτσακόπουλος, Κατοίκων Πευκακίων Χρ. Λαμπρινάκης και Κρητών Μ. Κρασανάκης, των Συλλόγων «Χοροταξιδευετές» Μ. Βαληλής και «Κορύβαντες» Αλ. Διονυσόπουλος, ο Αντιστράτηγος ε.α. Δ. Αλευρομάγειρος, ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Κατοίκων Αι Γιάννη και του Συνδέσμου Εφέδρων Αξιωματικών Ανατολικής Αττικής Ε. Θεοδοσόπουλος, ο Γενικός Γραματέας του Συνδέσμου Εφέδρων Γ. Μιχαήλ και πολύς κόσμος.

agiaparaskevi.gr

Βίλα Ιόλα: Ή τώρα ή ποτέ

«Κλακ» έκανε το λουκέτο. Μια φτηνή σιδερένια πόρτα έτριξε προς το απόλυτο σκoτάδι. Και αμέσως μια αχτίδα ήλιου φώτισε απότομα το εσωτερικό του σπιτιού. Πρώτος μπήκε ο δήμαρχος της Αγίας Παρασκευής, Γιάννης Σταθόπουλος, περισσότερο εξοικειωμένος με τον χώρο. Μετά πέρασα το κατώφλι εγώ και τελευταίος ο φωτογράφος του περιοδικού. «Ηλεκτρικό δεν έχει, χρησιμοποιήστε τα κινητά σας για φακούς. Και προσέξτε πού πατάτε, μην πέσετε. Υπάρχουν εμπόδια στο πάτωμα. Έχουμε στείλει συνεργείο για καθαριότητα, αλλά και πάλι…» είπε ο δήμαρχος. Μαιευτήρας στο επάγγελμα, θέλει να αλλάξει τη μοίρα της κακοποιημένης κατοικίας του Αλέξανδρου Ιόλα, που ο δήμος του αγόρασε από τον τελευταίο ιδιοκτήτη της το 2017, για να την κάνει χώρο πολιτισμού. Τώρα έχει την ευκαιρία να το καταφέρει, καθώς πριν από λίγες ημέρες ανακοινώθηκε ότι το κτίριο είναι ένα από τα δώδεκα που θα χρηματοδοτηθούν με 25 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ.

Αλέξανδρος Ιόλας 1983

Πέρασαν 31 ολόκληρα χρόνια από τότε που πέθανε ο Ιόλας και, παρότι μεσεγγυούχος της περιουσίας του ορίστηκε ο τότε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου, Φώτης Κουβέλης, δεν έγιναν πολλά για να προστατευτεί ούτε το σπίτι ούτε το πολύτιμό του περιεχόμενο. Μέσα στα δέκα χρόνια που ακολούθησαν τον θάνατό του, έγιναν δώδεκα κλοπές και πλήθος βανδαλισμών. Το 2000 ο κατασκευαστής Γεωργίου το αγόρασε από τους κληρονόμους του Ιόλα, με σκοπό να το αξιοποιήσει και να σηκώσει κι άλλα κτίσματα μέσα στο οικόπεδο. Όμως, η ανακήρυξη ολόκληρου του οικοπέδου των 6,5 στρεμμάτων σε χώρο πολιτισμού από την πολιτεία (η βίλα είχε ήδη κριθεί διατηρητέα από το 1998) ματαίωσε τα σχέδιά του. Οι λεηλασίες συνεχίστηκαν αμείωτες. Το 2017 ο Δήμος Αγίας Παρασκευής πήρε τελικά, με διευρυμένη πλειοψηφία, την απόφαση να το αγοράσει. Το αντίτιμο ήταν 3.000.000 ευρώ, καταβλητέο σε δόσεις. Οι εργασίες δεν έχουν ακόμη αρχίσει. «Δείτε τι κάναμε εδώ», λέει ο Γιάννης Σταθόπουλος. «Καθαρίσαμε δοκιμαστικά μια μικρή μαρμάρινη επιφάνεια για να δούμε εάν μπορούν να βγουν τα γκράφιτι».

Ο Δήμαρχος Αγίας Παρασκευής, Γ. Σταθόπουλος, δείχνει μια μαρμάρινη επιφάνεια που μόλις έχει καθαρισθεί

Η κατοικία αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα: ισόγειο, πρώτος όροφος, υπόγεια. Έχει συνολική έκταση 1.751 τ.μ. και διαμορφώθηκε έτσι έπειτα από επτά αρχιτεκτονικές επεκτάσεις, μεταξύ του 1951 και του 1974, με υπογραφές πέντε διαφορετικών πολιτικών μηχανικών. Μέχρι σήμερα είχαν επικρατήσει διάφοροι μύθοι, ότι λ.χ. τη σχεδίασε ο Δημήτρης Πικιώνης. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική, όπως αποδεικνύει η σοβαρή έρευνα που έκαναν ο αρχιτέκτων Μανώλης Οικονόμου και ο σκηνοθέτης Θάνος Αγγέλης για το πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ τους «Βίλα Ιόλα», που προβλήθηκε πέρυσι στην πρεσβεία της Κύπρου και στην Ταινιοθήκη, και φέτος στο Μουσείο Μπενάκη.

Περπατούσαμε με τον δήμαρχο στα τυφλά, σαν να ήμαστε μέσα σε σκοτεινό δαίδαλο: όλες οι πόρτες και τα παράθυρα έχουν σφραγιστεί εντελώς· το ένα δωμάτιο μετά το άλλο, σαν μαύρο τούνελ. Οι δέσμες φωτός από τα κινητά έπεφταν πάνω στην απέραντη ασχήμια του βανδαλισμού. Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο δυσάρεστη, που έπειτα από λίγο ένιωθε κανείς την ανάγκη να βγει έξω, να πάρει μια ανάσα. «Πάμε επάνω στην ταράτσα», είπε ο δήμαρχος. «Θα κάτσουμε να κάνουμε εκεί τη συζήτηση. Είναι πιο ευχάριστα». Δίκιο είχε, άλλος κόσμος.

Ένα μαρμάρινο τραπέζι, που κάποτε υποδεχόταν υψηλούς προσκεκλημένους, όταν ο γκαλερίστας ήταν εν ζωή. © ARNOLD NEWMAN / GETTY IMAGES / IDEAL IMAGE

Αυτή είναι η πρώτη εικόνα που αντικρίσαμε μόλις ο δήμαρχος άνοιξε τη σιδερένια πόρτα προς το εσωτερικό του σπιτιού, είναι το ίδιο δωμάτιο με αυτό που βλέπετε στην παραπάνω φωτογραφία. © Ορέστης Σεφέρογλου

Την ώρα που ανεβαίναμε τα σκαλιά, μου ερχόταν στο μυαλό η ιστορία του σπιτιού. Ξεκινά το 1949-50, όταν η αιγυπτιώτικη οικογένεια του Αλέξανδρου Ιόλα, κατά κόσμον Κωνσταντίνου Κουτσούδη, ήρθε στην Αθήνα από την Αλεξάνδρεια. Ο Νάσερ δεν είχε καταλάβει ακόμη την εξουσία, όμως πύκνωναν οι ενδείξεις ότι κάτι θα άλλαζε στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Οι πιο προνοητικοί από τους Έλληνες που ζούσαν εκεί -ελάχιστοι, είναι η αλήθεια- αποφάσισαν να φύγουν.

Όταν ο Αλέξανδρος Ιόλας έγινε έμπορος τέχνης, η πρώτη του δουλειά ήταν στη Νέα Υόρκη, ως καλλιτεχνικός διευθυντής της Hugo Gallery. Εκείνος πρέπει να έδωσε τα χρήματα για να αγοραστεί για την οικογένειά του αυτό το τεράστιο οικόπεδο 40 στρεμμάτων στην περιοχή Κοντόπευκο (τότε λεγόταν Παράδεισος), εντελώς εξοχική ερημιά στο τέλος του 1949. Σε ένα τμήμα της έκτασης χτίστηκε ένα μικρό σπίτι, όπου εγκαταστάθηκε ο αδελφός του Δημήτρης Κουτσούδης με τη σύζυγό του και αργότερα τη μικρή του κόρη, Λένα.

Απέναντι από το σπιτάκι χτίστηκε ο αρχικός πυρήνας της σημερινής βίλας, με πρώτη οικοδομική άδεια το 1950. Εκεί ζούσε ο πατέρας του Ιόλα, Ανδρέας, και η μητέρα του Περσεφόνη, που πέθανε λίγο μετά τη μετοίκηση από την Αίγυπτο. Ο Αλέξανδρος είχε το δικό του δωμάτιο για τα διαστήματα που ερχόταν στην Ελλάδα. Με τον ξαφνικό θάνατο και της συζύγου του Δημήτρη από τροχαίο, ο αδελφός και η ανιψιά του θα εγκατασταθούν στο ίδιο οίκημα, που πλέον στεγάζει όλα τα μέλη της οικογένειας που ζουν στην Αθήνα.

Σταδιακά, ανάλογα με τις ανάγκες της οικογένειας και τις ανάγκες του ίδιου του Ιόλα, το σπίτι αλλάζει συνεχώς μορφή. Επεκτείνεται με προσθήκες στο ισόγειο, με την προσθήκη του πρώτου ορόφου, και συνεχείς αναδιαρρυθμίσεις εσωτερικών χώρων, με αποτέλεσμα το οίκημα να μην έχει κάποια ιδιαίτερη αρχιτεκτονική φυσιογνωμία, αφού μεγάλωνε σαν ένας ζωντανός οργανισμός. Στους χώρους του υπάρχουν έργα τέχνης, αρχαία αντικείμενα που ο Ιόλας έχει επαναπατρίσει με τη νόμιμη άδεια συλλέκτη που είχε, καθώς και σπάνια έπιπλα. Οι Έλληνες, που δεν είχαν ξαναδεί αιγυπτιακά αγάλματα δίπλα σε έργα του Πικάσο και του Μαξ Ερνστ ή αρχαίες ταναγραίες μαζί με τον καναπέ του Προυστ, εντυπωσιάζονται. Χάρη στην έντονη κοινωνικότητα του Αλεξανδρινού, κόσμος και κοσμάκης περνά από τις δεξιώσεις του στη βίλα.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, η βίλα γίνεται, από οικογενειακό σπίτι, αποκλειστική κατοικία του Ιόλα: οι γονείς και ο αδελφός του έχουν φύγει από τη ζωή και η ανιψιά του λείπει στο εξωτερικό για σπουδές. Σε αυτή την τελευταία φάση, η βίλα μετατρέπεται ουσιαστικά σε μια προσωπική πινακοθήκη του Ιόλα, που είχε στο μεταξύ πάρει την απόφαση να εγκατασταθεί μόνιμα στην Αθήνα και να κλείσει τις γκαλερί του στο εξωτερικό. Το οίκημα μοιάζει περισσότερο με εκθεσιακό χώρο· ο πρώτος όροφος, μάλιστα, καθώς και άλλοι χώροι επανασχεδιάζονται για να υποδεχτούν συγκεκριμένα έργα. Αλλαγές ωστόσο είχαν γίνει και στο οικόπεδο: ένα τμήμα είχε δωρηθεί από τον Ιόλα στον Δήμο Αγίας Παρασκευής για να γίνει πλατεία με γλυπτά και σε άλλο τμήμα είχαν χτίσει σπίτια οι δύο αδελφές του, Νίκη Στάιφελ και Ηρώ Ξενάκη. Τέλος, ο έμπορος τέχνης είχε δώσει ένα τμήμα στον καλλιτέχνη Παύλο για να χτίσει και αυτός τη δική του κατοικία. Από τα 40 στρέμματα είχαν μείνει στη βίλα μόνο εξίμισι.

«Θα το αποπληρώσουμε μέσα σε έξι χρόνια, με χρήματα από ίδιους πόρους του δήμου», μου λέει ο δήμαρχος. «Βασιζόμαστε όμως και σε πόρους που μόλις εξασφαλίσαμε από το ΕΣΠΑ με προϋπολογισμό 2,5 εκατ. ευρώ. Θέλουμε να φτιάξουμε ένα ίδρυμα-μουσείο-πολιτιστικό χώρο αντάξιο της φήμης του Ιόλα», προσθέτει ο Γιάννης Σταθόπουλος. Μου εκμυστηρεύεται ότι υπάρχει μια σκέψη να γίνει στη βίλα έκθεση σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ντε Κίρικο, με έργα του Ιταλού καλλιτέχνη, καθώς και άλλων καλλιτεχνών που εκπροσωπούσε ο Ιόλας. Δεν χρειάζεται να έχουν αφαιρεθεί τα γκράφιτι, «αρκεί να έχει καθαριστεί το εσωτερικό, να έχει ηλεκτροδοτηθεί και να έχει προφανώς φύλαξη. Θα υπάρξει πάντως μια ειδική καλλιτεχνική επιτροπή, στην οποία θα συμμετάσχει και ο πρύτανης της ΑΣΚΤ και άλλοι ειδικοί ώστε να αποφασίζονται το πρόγραμμα και οι δράσεις. Βέβαια, θα γίνει και διαγωνισμός για τη μελέτη και την υλοποίηση του έργου».

Αυλή του σπιτιού πριν δεκαετίες με έργα του Τάκι

Έπειτα από μία ώρα, ξανακούστηκε το «κλακ» του λουκέτου και αφήσαμε πίσω μας τη βίλα. Αναρωτήθηκα μέσα μου πώς θα έμοιαζε αυτό το σπίτι στην πλήρη του δόξα, γεμάτο έργα, γεμάτο από την προσωπικότητα του Αλεξανδρινού συλλέκτη. Είμαστε υποχρεωμένοι να προσβλέπουμε στην «επόμενη μέρα» χωρίς όλα αυτά. ■

Μαργαρίτα Πουρνάρα 03.07.2018 • 20:23

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «Κ»

kathimerini.gr

Πωλούνται στο Λονδίνο 155 αντικείμενα του Ιόλα

Η απάντηση του οίκου δημοπρασιών στα ερωτήματα του LIFO.gr, αλλά και στην κινητοποίηση και τις επιστολές διαμαρτυρίας του Δήμου Αγίας Παρασκεύης

Αθόρυβα, χωρίς καμία ιδιαίτερη ανακοίνωση, σήμερα Πέμπτη 25 Μαΐου στις 2 το μεσημέρι- βγαίνουν σε δημοπρασία από τον οίκο Sotheby's στο Λονδίνο, 155 πολύτιμα αντικείμενα της σπάνιας και για πολλά χρόνια εξαφανισμένης συλλογής του Αλέξανδρου Ιόλα. 

Έργα τέχνης των σπουδαιότερων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών (Πικάσο, Ντε Κίρικο, Ουόρχολ, Ντε Σεντ Φαλ, Μπράουνερ, Ματίς, Ερνστ, Τάκις, Πανιάρας, Ακριθάκης, Καρδαμάτης, και πολλών άλλων), προσωπικά αντικείμενα και κοσμήματα (ολόχρυσες ταμπακέρες, χρυσά ρολόγια, βαρύτιμα περιδέραια, βραχιόλια, διαμαντένια σκουλαρίκια και μανικετόκουμπα, περίτεχνα μπουκάλια, κ.α), αλλά και έπιπλα, χαλιά, ασημένια σερβίτσια, μπιμπελό και καθρέφτες φιγουράρουν σε μια μακρά -ωστόσο, καθόλου διαφημισμένη από τον οίκο- λίστα, ως τα αντικείμενα τις δημοπρασίας. 

Οι εκτιμήσεις για τις τιμές στις οποίες θα πωληθούν εκκινούν από τις 400 βρετανικές λίρες (όσο υπολογίζεται ότι θα πιάσει ένα μικρό σχέδιο με μολύβι του Αλέκου Φασιανού ή μία ασημένια κανάτα Tiffany & Co) και φτάνουν στις 200.000 βρετανικές λίρες: πρόκειται για το ακριβότερο κομμάτι της συλλογής Ιόλα και είναι ένα έργο του Βίκτορ Μπράουνερ του 1949.

Pablo Picasso, Minotaure caressant une DormeSPAN, 1933.
Υπολογίζεται: 25.000 — 35.000 βρετανικές λίρες.

Δεδομένου του αιώνιου αινίγματος για το τι απέγινε η πολύτιμη περιουσία του μαικήνα της Τέχνης, όταν εκείνος πέθανε και δεδομένου του σκανδάλου της καταλεηλάτησης της πολυτελούς έπαυλής του στην Αγία Παρασκευή ή καταγγελιών για κλοπές, αναζητήσαμε περισσότερα στοιχεία για τους ιδιοκτήτες των πολύτιμων αντικειμένων που πλέον βγαίνουν σε δημοπρασία τον τρέχοντα μήνα και για την ώρα η LIFO αναμένει απάντηση από την διευθύντρια των Sotheby's στο Λονδίνο κυρία Gauri Agarwal.

Παρά τη δραστήρια παρουσία του οίκου δημοπρασιών στα social media και τη συνέπεια με την οποία παρουσιάζει και προωθεί τις σημαντικότερες δραστηριότητες του στην επίσημη ιστοσελίδα του, τη δημοπρασία της 25ης Μαΐου πρέπει να την αναζητήσει κανείς στη λίστα των λοιπών δημοπρασιών που διεξάγονται τόσο σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη, όσο και στα άλλα σημεία του πλανήτη που εκπροσωπείται ο Sotheby's. Και πάλι σε αυτή την υποσελίδα του επίσημου site χρειάζονται ακριβώς 62 λέξεις (!) για να περιγραφεί το εύρος της συλλογής των αντικειμένων που θα βγουν στο σφυρί. 

Σε ένα μικρό κείμενο των Sotheby's για την δημοπρασία, αναφέρεται ότι «το όνομα του Αλέξανδρου Ιόλα αντανακλά τη γνώση της σύγχρονης αγοράς της Τέχνης, η οποία τον αναγνωρίζει ως οραματιστή έμπορο και ως πρωτοπόρο της παγκόσμιας αγοράς τέχνης της εποχή του. Από το 1945 έως το 1976 [ο Ιόλας] φιλοξένησε πολλές εκθέσεις καλλιτεχνών, όπως οι Μαξ Ερνστ, Ρενέ Μαγκρίτ, Δωροθέα Τάννινγκ και αργότερα τους Άντι Ουόρχολ, Νίκι Ντε Σεν Φαλ, Τάκιςκαι Λαλάν στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη, στη Γενεύη, στη Ρώμη, στη Μαδρίτη και στην Αθήνα».

Δεδομένου του αιώνιου αινίγματος για το τι απέγινε η πολύτιμη οικοσκευή του μαικήνα της Τέχνης, όταν εκείνος πέθανε και δεδομένου του σκανδάλου της καταλεηλάτησης της πολυτελούς έπαυλής του στην Αγία Παρασκευή και καταγγελιών για κλοπές, αναζητήσαμε περισσότερα στοιχεία για τους προηγούμενους ιδιοκτήτες των πολύτιμων αντικειμένων που πλέον βγαίνουν σε δημοπρασία τον τρέχοντα μήνα και για την ώρα η LIFO αναμένει απάντηση από την διευθύντρια των Sotheby's στο Λονδίνο κυρία Gauri Agarwal. 

Niki de Saint Phalle, σχέδιο για αφίσα, 1974. Τιμή εκκίνησης: 2.000 — 3.000 βρετανικές λίρες.

Θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η απάντηση του οίκου για τα επί μέρους στοιχεία της προέλευσης αυτών των αντικειμένων, καθώς βάσει των ερευνών, των ρεπορτάζ και των όσων έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα προηγούμενα χρόνια, πρακτικά ελάχιστα πράγματα αξίας από την περίφημη συλλογή Ιόλα χάθηκαν ή εξαφανίστηκαν. Αν μάλιστα πιστέψει κανείς ανθρώπους που έζησαν στο στενό περιβάλλον του φημισμένου γκαλερίστα και εμπόρου Τέχνης, η περιουσία της βίλας Ιόλα είχε καταγραφεί με προσοχή από την αδελφή του Νίκη Στάιφελκαι το σύνολό της πέρασε στα χέρια των συγγενών. Και πάλι, όμως, δεδομένης της επιθυμίας του Αλέξανδρου Ιόλου που ήθελε η περιουσία του να περάσει στα ανά τη χώρα Μουσεία έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον η στιγμή και η έκταση της λίστας, η οποία παρατίθεται αναλυτικά παρακάτω. 

UPDATE: Πριν από λίγες μέρες το LIFO.gr έλαβε από εκπρόσωπο του οίκου την εξής απάντηση, την οποία και δημοσιεύει αυτούσια.

«Έχουμε λάβει γνώση για τα ερωτήματα που έχουν ανακύψει αναφορικά με την προέλευση ορισμένων έργων της επικείμενης δημοπρασίας, τα οποία παλαιότερα συμπεριλαμβάνονταν στη συλλογή του Αλέξανδρου Ιόλα. Υπάρχουν σημαντικές παρανοήσεις αναφορικά με την εν λόγω δημοπρασία, τις οποίες θα θέλαμε να διευκρινίσουμε. Οι πρόσφατες προτάσεις του Δήμου Αγίας Παρασκευής σχετικά με την προέλευση των έργων της προκείμενης δημοπρασίας είναι αβάσιμες και μη τεκμηριωμένες. Έχουμε απαντήσει στον δήμο, προκειμένου να διευκρινίσουμε την κατάσταση. Γνωρίζουμε ότι η Βίλα του Αλέξανδρου Ιόλα έχει χαρακτηριστεί από το 1998 ως διατηρητέο ιστορικό μνημείο, αλλά θεωρούμε ότι αυτό δεν σχετίζεται με τη δική μας δημοπρασία. Επιπλέον, έχουμε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι άλλα περιουσιακά στοιχεία έχουν κλαπεί από την Βίλα στο παρελθόν, αλλά ο Οίκος Δημοπρασιών Sotheby's δεν θα διέθετε ποτέ κάποιο περιουσιακό στοιχείο για πώληση, σε περίπτωση που διατηρούσε οποιαδήποτε αμφιβολία αναφορικά με την προέλευσή του. Δεν έχουμε τη δυνατότητα να αποκαλύπτουμε λεπτομέρειες για τους πωλητές μας χωρίς τη συγκατάθεσή τους, λόγω των υποχρεώσεων εχεμύθειας και εμπιστευτικότητας που διατηρούμε απέναντι σε όλους τους πελάτες μας. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η κυρία Gauri Agarwal, μέλος του Sotheby's Private Client Group της Ινδίας, δεν εμπλέκεται στην εν λόγω δημοπρασία, και στη παρούσα φάση βρίσκεται σε άδεια μητρότητας».

Giorgio de Chirico, La Sponda Misteriosa, 1968. Τιμή: 500 — 700 βρετανικές λίρες.

Andy Warhol, Alexander The Great, 1982. Υπολογίζεται: 35,000 — 50,000 βρετανικές λίρες.

Pablo Picasso , Femme regardant par la Fenêtre, 1959. Υπολογίζεται: 12.000 — 18.000 βρετανικές λίρες.

Pablo Picasso, L'ÉTREINTE II, 1963. Τιμή: 8,000 — 12,000 βρετανικές λίρες.

Niki de Saint-Phalle, Le poète et sa mSPAN, 1974. Υπολογίζεται: 35,000 — 45,000 βρετανικές λίρες.

Lucio Fontana, Concetto Spaziale, 1967. Υπολογίζεται: 60,000 — 80,000 βρετανικές λίρες.

Max Ernst, εικονογράφηση για το Le rire des poètes (ανθολογία χιουμοριστικών ποιημάτων, Παρίσι, 1969), έργο του 1968. Τιμή πώλησης: 10,000 — 15,000 βρετανικές βρετανικές λίρες.

Jean Hugo (1894 - 1984), Quinze paysages. Τιμή: 1.500 — 2.000 βρετανικές λίρες.

Max Ernst, Sirènes, si Sirènes! La race des Sirènes est probablement à disparaitre, 1968. Υπολογίζεται: 30,000 — 40,000 βρετανικές λίρες.

Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Κυκλαδικό. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Κυκλαδικό. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), κηροπήγια. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.

Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), κηροπήγια. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.

Max Ernst, Constellation, 1952. Τιμή: 60,000 — 80,000 βρετανικές λίρες.

Vassilis Fotopoulos (Βασίλης Φωτόπουλος), Άτιτλο. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Πέτρος Παπαβασιλείου, Eta' del Neutro. Τιμή: 600 — 800 βρετανικές λίρες.

Ιωάννης Καρδαμάτης, Carte per le Grandi Manovre del 1893. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Espace Interieur. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.

Pavlos (Διονυσόπουλος), Νεκρή Φύση με Φρούτα, Ποτήρι και Μπουκάλι. Τιμή: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.

Ιωάννης Καρδαμάτης, Χρυσά Τετράγωνα. Τιμή: 600 — 800 βρετανικές λίρες.

Salvador Dalí, Les Bras de Dalí, ζευγάρι φωτιστικών, Τιμή: 15,000 — 20,000 βρετανικές λίρες.

Novello Finotti, Κονσόλα, 1970. Τιμή: 3,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.

Novello Finotti, Τραπέζι, 1971. Τιμή: 6,000 — 8,000 βρετανικές λίρες.

William Copley, They Laughed When I Sat Down Tο Play. Τιμή: 25,000 — 35,000 βρετανικές λίρες.

Claude Lalanne, ζευγάρι ασημένιων διακοσμητικών. Τιμή: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.

Niki de Saint-Phalle, Sweet SEXY Clarise. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Niki de Saint-Phalle, Dear Diana. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.

Niki de Saint-Phalle, Rain. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Niki de Saint-Phalle, The Key to the Treasure. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.

Dorothea Tanning, Eventail Japonais. Τιμή: 200 — 300 βρετανικές λίρες.

Michael Tombros, Γλυπτική Μορφή, 1955. Τιμή: 100 — 150 λίρες.

Henri Matisse, La Robe d' Organdi, 1922. Υπολογίζεται: 3,000 — 4,000 λίρες.

James Talmage White, Ναός του Ολυμπίου Διός, 1879. Τιμή: 3,000 — 5,000 λίρες.

Giorgio de Chirico, σκίτσο με το κουστούμι ενός βοσκού για την όπερα Orfeu του Cristoph Willibald Glück. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.

Giorgio de Chirico, σκίτσο για τα σκηνικά της όπερας Orfeu του Cristoph Willibald Glück, 1971. Τιμή: 12,000 — 18,000 λίρες.

Victor Brauner, Polarization, 1949. Υπολογίζεται: 150,000 — 200,000 λίρες.

Pavlos (Διονυσόπουλος), Δέντρο. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.

Αλέκος Φασιανός, οι Περαστικοί, 1962. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 λίρες.

Αλέξης Ακριθάκης, Βαλίτσες. Τιμή: 20,000 — 30,000 λίρες.

Giorgio de Chirico, La Cabina nei Bagni Misteriosa, 1968. Τιμή: 500 — 700 βρετανικές λίρες.

Dorothea Tanning, Nue couchée, 1965. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.

François-Xavier Lalanne, Oiseau Blue. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Dorothea Tanning, Frieze. Τιμή: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.

Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας, Άτιτλο. Τιμή: 100 — 150 βρετανικές λίρες.

Roberto Matta, Coigitum, 1975. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.

Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Σινιάλο. Υπολογίζεται: 30,000 — 50,000 βρετανικές λίρες.

Eliseo Mattiacci, Planets. Τιμή: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.

Jean-Pierre Raynaud, Nineau cm, 1970. Τιμή: 1,500 — 2,500 λίρες.

Γιάννης Τσαρούχης, Προμηθέας, 1965. Τιμή: 6,000 — 8,000 βρετανικές λίρες.

Αλέξης Ακριθάκης, Κατασκευή, 1982. Τιμή: 3,000 — 4,000 βρετανικές λίρες.

Pavlos (Διονυσόπουλος), Κάλτσες, 1971. Τιμή: 15,000 — 20,000 λίρες.

Βασιλάκης Τάκης, Portfolio. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Πέτρος Μωραΐτης, Πέτρος, 1970. Τιμή: 600 — 800 λίρες.

Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας, Λυρικά. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Carlo Ramous, Quattro racconti / Quattro incisioni, 1969. Τιμή: 600 — 800 λίρες.

Niki de Saint-Phalle, Last night I had a dream. Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.

Niki de Saint-Phalle, What do you like about me? Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.

Niki de Saint-Phalle, Our love was a beautiful flower. Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.

Niki de Saint-Phalle, What Shall I Do? Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.

Διάφοροι καλλιτέχνες, 4 αφίσες εκθέσεων ( αφίσα από έκθεση του Πανιάρα στην Iolas Jackson Gallery,αφίσα Φασιανού από την Galerie Iolas, ένα πόστερ του Max Ernst από την Alexandre Iolas και πόστερ της Niki de Saint-Phalle Les Nanas από την Galerie Iolas, με τον κατάλογο της έκθεσης του Τσόκλη από την Iolas Galerie Zoumboulakis). Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες.

Διάφοροι καλλιτέχνες, 5 αφίσες εκθέσεων ( αφίσα της Niki de Saint-Phalle Les Nanas από τη Galerie Iolas, αφίσα Φασιανού από την Alexandre Iolas, αφίσα του Γκίκα από την Iolas Galerie Zoumboulakis και αφίσα από έκθεση των Braque, Dali, Ernst, De Chirico, Leger, Mattisse, Modigliani, Picasso και αφίσα του Max Ernst από την Alexandre Iolas). Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες.

Αλέκος Φασιανός, Άντρας σε Ποδήλατο. Υπολογίζεται: 300 — 400 βρετανικές λίρες.

Giorgio de Chirico, Teseo, 1970. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Max Ernst, Lieux Communs, Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Kirk Stieff Corporation, Baltimore, ασημένια μαχαιροπήρουνα (147 τεμ.). Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.

A. Codognato, Venice, 12 διακοσμητικά πιάτα. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.

M. Fred Hirsch Co., Inc., New Jersey, Σερβίτσια καφέ και τσαγιού. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Harlbux, Paris, Δύο ασημένιες πιατέλες, περ. 1900. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.

Tiffany & Co., New York, Κανάτα, 1906.Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.

Tiffany & Co., New York, δύο μεγάλα επιτραπέζια φωτιστικά, 1891-1902. Υπολογίζεται: 10,000 — 15,000 βρετανικές λίρες.

Philippe Metayer, Amsterdam, Επιθαλάμιο, 1732. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.

Μιλάνο, Ιταλία, Ανάγλυφο με δείπνο και μουσική σκηνή, 17ος αιώνας. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.

Ιταλία, πλακέτα με τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό, πιθανότατα του 20ου αιώνα. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.

Πέρσης πολεμιστής στο άλογό του, πιθανότατα έργο του 17ου αιώνα. Τιμή: 1,000 — 1,500 λίρες.

Ανατολική Ευρώπη, σεκρετέρ. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.

Γαλλία, καναπές, τέλη 19ου - αρχές 20ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Γαλλία, πολυθρόνες, 1810. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.

Γαλλία, τραπέζι, 19ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.

Γαλλία, φωτιστικά τοίχου, 19ος αιώνας. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.

Βόρεια Γερμανία, εξάπτυχο χώρισμα, μέσα του 18ου αιώνα. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Γαλλο-Φλαμανδικός καθρέπτης, τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.

Ολλανδία, φωτιστικά τοίχου, 19ος αιώνας. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.

Σκαραβαίος, ο καλλιτέχνης υπογράφει ως P. A. G, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 400 — 600 βρετανικές λίρες.

Βάτραχος, αγνώστου καλλιτέχνη, μέσα 20ου αιώνα. Τιμή: 600 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Qajar, Περσία, αραβική καμήλα (δρομάς), περ. 1900. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.

Augsburg, Γερμανία, ζευγάρι Αγίων, 1720. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Christian Welmeer (1742 - 1814), κλασική φιγούρα με σκύλο, 1780. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.

Ιταλία, σταυρός από κεχριμπάρι και χρυσό με ρουμπίνια και διαμάντια, μέσα 18ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 λίρες.

Μιλάνο, Ιταλία, βάζο με αραβουργήματα, 17ος αιώνας. Υπολογίζεται: 5,000 — 7,000 λίρες.

Μιλάνο, Ιταλία, κούπα με κεφάλια δράκων, 16ος/17ος αιώνας. Υπολογίζεται: 8,000 — 12,000 βρετανικές λίρες.

Γαλλο-Φλαμανδικές καρέκλες Fauteuil , τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Αγγλία, καρέκλα, 18ος αιώνας. Τιμή: 600 — 900 βρετανικές λίρες.

Γαλλία, τρεις καρέκλες Fauteuils. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.

Γαλλία, πολυθρόνες Fauteuils. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.

Αγγλο -Ολλανδικός καθρέπτης, 19ος αιώνας. Τιμή: 600 — 900 βρετανικές λίρες.

Γαλλία, βοηθητικό τραπέζι, τέλος 18ου αιώνα. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.

Ρωσία, κουτί για παιχνίδια, 19ος αιώνας. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Louis Vuitton. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Ολλανδία, κουτί, τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 400 — 600 βρετανικές λίρες.

Αγγλία, κοσμηματοθήκη, 1840. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.

Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.

Mexico City, χρυσό κουτί, 1791-1818. Τιμή: 3,500 — 4,500 βρετανικές λίρες.

Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 3,000 — 5,000 λίρες.

Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.

Cartier, ταμπακιέρα, 1930. Τιμή: 4,000 — 5,000 λίρες.

Ιταλία, ταμπακιέρα, 1960. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.

Van Cleef & Arpels, ταμπακιέρα με ρουμπίνι, 1960s. Υπολογίζεται: 7,000 — 9,000 λίρες.

Nicolis Cola, χρυσή αλυσίδα λαιμού. Τιμή: 4,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.

Nicolis Cola, χρυσή αλυσίδα λαιμού. Τιμή: 4,500 — 5,500 βρετανικές λίρες.

Ανατολική Ευρώπη, ταμπακιέρα, 1930. Τιμή: 800 — 1,200 λίρες.

Κοσμήματα για μαλλιά, αποδίδονται στην Claude Lalanne. Τιμή: 700 — 900 βρετανικές λίρες.

Σκουλαρίκια, αποδίδονται στην Claude Lalanne. Τιμή: 1,000 — 1,500 λίρες.

Περιλαίμιο με αμέθυστο και διαμάντια. Τιμή: 7,000 — 9,000 βρετανικές λίρες.

Περιλαίμιο με ζαφείρι. Υπολογίζεται: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.

Κοσμήματα με μαργαριτάρια. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.

Cartier, διαμαντένια μανικετόκουμπα. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.

Κουτί με κρύσταλλο, όνυχα και διαμάντια, Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Σταυρός με διαμάντια. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Σταυρός με διαμάντια. Τιμή: 1.000 — 2.000 βρετανικές λίρες.

Σταυρός με σμάλτο και ρουμπίνι. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.

Κρεμαστός σταυρός από γρανάτη και ορυκτό κρύσταλλο. Τιμή: 3,000 — 4,000 βρετανικές λίρες.

Jaeger-LeCoultre, χρυσό, τετράγωνο ρολόι χειρός με μπρασελέ. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.

Universal Geneve, χρυσό ρολόι χειρός με μπρασελέ. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.

Vacheron & Constantin, ρολόι τσέπης με διαμάντια και λευκόχρυσο. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Κουτί για χάπια. Τιμή:1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.

Γαλλία, μπουκαλάκι για άρωμα. Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες.

Διάφορα αξεσουάρ για κυρίες. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Shirvan Karagashli, Ανατολικός Καύκασος, χαλί. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.

Moghan Kazak, Νοτιοδυτικός Καύκασος, χαλί. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.

Kirman Lavar, Νοτιοανατολική Περσία, χαλί. Τιμή: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.

Κινέζικο βάζο της δυναστείας των Qing. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.

Κίνα, Κάθισμα για κήπο, ύστερη περίοδο της δυναστείας των Qing. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.

Γαλλία, φωτιστικά. Τιμή: 1.500 — 2.000 βρετανικές λίρες.

Ιταλία, κηροπήγια. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.

Mara Karetsos, κηροπήγια. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Βάζα Japonisme, μάλλον Baccarat, τέλος του 19ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.

Κώστας Πανιάρας, Τοπίο. Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες.

Eugene Berman, Ρωμαϊκή Πύλη, 1959. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.

Harold Stevenson, Άτιτλο. Τιμή: 200 — 300 βρετανικές λίρες.

Harold Stevenson, Κολόνα, 1965. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.

Σουηδία, βάζο, αρχές 19ου αιώνα. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.

Ιταλία, Στήλες Τοσκάνης, 20ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.

Ιταλία, Στήλες Τοσκάνης, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.

Ιταλία, κιονόκρανα, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 3,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.

Ιταλία, Σφαίρες. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.

Ιταλία, 20ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.

Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Γυμνό, 1925. Υπολογίζεται: 8.000 — 12.000 λίρες.

Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Λουλούδι. Υπολογίζεται: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.

Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Λουλούδι. Υπολογίζεται: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.

Κώστας Πανιάρας, Αναδιπλώσεις. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Κώστας Πανιάρας, Αναδιπλώσεις. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Πιθανότατα Ιταλία, αγαλματίδιο Αγίου, περ. 1700. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.

Αρκτικός ωκεανός, δύο χαυλιόδοντες από φάλαινα ναρβάλ. Υπολογίζεται: 15,000 — 25,000 βρετανικές λίρες. 

 

 

Χριστίνα Γαλανοπούλου 22.5.2017 | 15:25  

lifo.gr