Συμπαραστάτης του Δημότη… ΓΙΟΚ

του Λεωνίδα Ευστ. Ψύλλα

Κατά την διάρκεια της πολυετούς ενασχόλησης μου με τα «κοινά», γνώρισα πολλούς και ενδιαφέροντες πολιτικά ενεργούς συμπολίτες μας.

Οι όποιες ιδεολογικού τύπου «αντιπαλότητες», δεν κυριάρχησαν στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, όλως αντιθέτως με πολλούς, από διάφορους πολιτικούς χώρους, μας συνδέουν αμοιβαία συναισθήματα συμπάθειας και εκτίμησης, κατανόησης και αλληλοσεβασμού, ακόμα και αληθινής φιλίας.

Ο Μάκης Χάρχαρος, είναι μια πολύ παλαιά γνωριμία.

Οργανικά ενταγμένος στην Ν.Δ. ανέπτυξε πολυσχιδή δραστηριότητα και έδωσε το προσωπικό του στίγμα στην ιστορία της Αγ. Παρασκευής:

Υποψήφιος Δήμαρχος το 1998, υποψήφιος βουλευτής Ν.Δ. το 2000, πρόεδρος -στα όρια της μονιμότητας- της ΕΝΕΒΑΠ, αντιδήμαρχος στη διάρκεια της Δημαρχιακής θητείας του Αντ. Σιδέρη 2002-2006, κυβερνητικός αξιωματούχος σε δημόσιους οργανισμούς και επιτυχημένος επιχειρηματίας, δεν έχει χρεία συστάσεων, αλλά υπενθυμίσεων.

Μετριοπαθής, σοβαρός, με εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία, με χιούμορ και πολιτικό πολιτισμό, ο Μάκης έχει δώσει, με θετικό πρόσημο, τα δικά του δημόσια δείγματα γραφής.

Ο Μάκης αξιώθηκε την μέγιστη πολιτική τιμή, στο πρόσωπο του να συναινέσουν τέσσερις παρατάξεις της δημοτικής αντιπολίτευσης από όλο σχεδόν το δημοκρατικό πολιτικό φάσμα, προκειμένου να εκλεγεί συμπαραστάτης του δημότη και της επιχείρησης.

Ο γράφων θα περίμενε, ότι την ισχυρή αυτή ενωτική υποψηφιότητα θα προέκρινε και η δημοτική αρχή του Βασίλη Ζορμπά. Πρώτα απ' όλα για να εισπράξει πολιτικά το μερίδιο της στην ομόφωνη εκλογή του. Άλλωστε τόσο ο Βασίλης όσο και ο Μάκης, ομνύουν στο όνομα της Ν.Δ.

Φεύ!!! Ο Βασίλης αποποιήθηκε την δημαρχιακή του ιδιότητα, και προέβαλλε εκείνη του παραταξιακού κομματάρχη, που επιλέγει το -κατά την γνώμη του- σεχταριστικό παραταξιακό συμφέρον. Με την πράξη του αυτή, κατάφερε (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να γίνει μέρος του καθαρά προσωπικού προβλήματος που ταλανίζει χρόνια πολλά τα αυτοδιοικητικά της Ν.Δ. Μόνο ο Αντώνης Σιδέρης το 2002 ηγήθηκε της ομογενοποιημένης δημοτικής παράταξης, που κατήγαγε την πρώτη νικηφορία -για τον ιδεολογικό πολιτικό του χώρο-της μεταπολίτευσης.

Κρίμα όμως και για τα στελέχη του συνδυασμού του, που αποδέχτηκαν την βούληση του Δημάρχου ως θέσφατο. Είναι δεδομένο ότι θα το βρουν, κάποια στιγμή, μπροστά τους. Η προσωπική ιστορία γράφεται με τα ΟΧΙ και όχι με τα ΝΑΙ.

Σε πλήρη αντίθεση με τον Πρωθυπουργό της χώρας, που επεσήμανε ότι «θέλουμε να είμαστε χρήσιμοι και όχι αρεστοί», στην Αγία Παρασκευή κυριαρχεί η λογική των αρεστών και όχι των χρήσιμων.

Ο υπογράφων το κείμενο, υπήρξε αυτόπτης μάρτυς της πολιτικής συμφωνίας με τον Μ.Χ. και άλλα επώνυμα στελέχη της Ν.Δ. που επετεύχθη στο μεσοδιάστημα των δύο εκλογικών αναμετρήσεων το 2010.

Με την ουσιαστική και καταλυτική συνδρομή τους, ο Β.Ζ. αξιώθηκε να γίνει πρώτη φορά Δήμαρχος, υπερνικώντας τότε Δήμαρχο Βασίλη Γιαννακόπουλο, που στον α’ γύρο των εκλογών, υπερτερούσε του μετέπειτα Δημάρχου κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες.

ΥΓ 1

Η ιστορία παράγει πρωτογενώς άφθονο χιούμορ. Ο τότε αντίπαλος του Β.Ζ. και ηττηθείς Β.Γ. είναι σήμερα αντιπεριφερειάρχης της παράταξης που στηρίζεται από τη Ν.Δ. Ο δε Μ.Χ που συνέβαλλε τα μέγιστα στην ιστορική νίκη το 2010, απορρίφθηκε μετ' επαίνων ως ακατάλληλος!

Ο tempora o mores, θα έλεγαν οι Λατίνοι. Αλλά ου γαρ οίδασι από Αγ. Παρασκευή.

ΥΓ 2

Το παρόν κείμενο επέχει και την θέση, μιας καθυστερημένης οφειλόμενης συγγνώμης, απέναντι στον Μάκη, στο μέτρο του μεριδίου ευθύνης μου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΙ

του Λεωνίδα Ευστ. Ψύλλα

Δύο μείζονες πολιτικές προσωπικότητες, με διεθνή εμβέλεια και αναγνώριση, οι κ. κ. Ντόρα Μπακογιάννη και Ευάγγελος Βενιζέλος εξέφρασαν παρόμοιες αν όχι ταυτόσημες απόψεις, σε θέματα που απασχόλησαν την χώρα πρόσφατα.

Και οι δύο συνομολόγησαν την πολιτική ορθότητα της συμμετοχής του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου, σε εκδήλωση της Τουρκικής κυβέρνησης στις ΗΠΑ. Με σαφή και αδιαφιλονίκητα επιχειρήματα, συνεπικουρούμενα από την βαρύτητα των ονομάτων τους, αντέκρουσαν όλους όσοι ζητούσαν «σκληρά μέτρα» εναντίον του Αρχιεπισκόπου και τεχνηέντως λησμονούσαν ότι η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, του οποίου ηγείται ο Τούρκος υπήκοος Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος. Με την παρέμβασή τους, προφανώς, αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, επικράτησαν ήπιοι και μετριοπαθείς τόνοι και απομονώθηκαν οι συντηρητικότεροι κύκλοι που χρόνια τώρα απεργάζονται την υποβάθμιση του Πατριαρχείου, προς όφελος της Ελλαδικής εκκλησίας, χωρίς βεβαίως να διανοούνται, οι άφρονες, τις ζημιογόνες συνέπειες των πράξεών τους, που απαιτούν την κατίσχυση του Ελληνορθόδοξου έναντι του Οικουμενικού.

Για την ιστορία και μόνο, χρειάζεται να αναφερθεί ότι ο εκάστοτε Πατριάρχης, διορίζεται τελικώς από το Τουρκικό κράτος, το οποίον αποδέχεται την εκλογή των Αρχιερέων, που εδρεύουν στην Τουρκία, είναι εκ γενετής Τούρκοι υπήκοοι και διαβιούν στην Τουρκία.

Προσωπική άποψη του γράφοντας είναι να ισχύσει το ίδιο και για την εκλογή Μουφτή στην Ελλάδα, ζήτημα που χρονίζει και επιβαρύνει δυσανάλογα την ομαλότητα στις σχέσεις των δύο χωρών. Η αμοιβαιότητα είναι το κλειδί κατανόησης του διεθνούς δικαίου.

Με προγενέστερη παρέμβαση της η κ. Ν. Μ. είχε ευθαρσώς δηλώσει, ότι ουδείς θα σπεύσει να πολεμήσει στο πλευρό μας, αν ατυχώς, οδηγηθούμε σε πολεμική σύρραξη με την γείτονα. Ο δε κ. Ε. Β. με αφορμή την πρόσφατη Ελληνογαλλική συμφωνία, δηλώνει (ορθότητα) ότι στην υφαλοκρηπίδα και στην ΑΟΖ, ασκείται μόνο οικονομική δραστηριότητα και δεν υπάρχει πλήρης εθνική κυριαρχία. Με τις δηλώσεις τους αυτές, απαντούν στους διάφορους εθνικιστικούς κύκλους που φαντασιώνονται σύγκρουση και επικράτηση των δυνάμεων μας (προφανώς και με την συμμετοχή Γάλλων και ίσως όχι μόνον αυτών).

Το μακρινό 2009 η κ. Ν. Μ. ηττήθηκε στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ από τον μετέπειτα Πρωθυπουργό κ. Αντ. Σαμαρά. Η πλειοψηφία των εκλογέων, υπερψήφισε τον «σκληρό και ομοαίματο δεξιό», έναντι της κεντρογενούς και μετριοπαθούς ηγέτιδας που θεωρήθηκε «ξένο σώμα». Μόνο ως φαρσοκωμωδία της ιστορίας, αντιμετωπίζει ο υπογράφων την εκλογή του κ. Κ. Μ. αντί της αξιολογότατης αδελφής του, στην Πρωθυπουργία της χώρας. Η κ. Ν. Μ. όμως είναι εκείνη που διασώζει την τιμή της παράταξης με τις εύστοχες παρεμβάσεις της.

Η τρίτη παρέμβαση του κ. Ε Β. αφορά την διαχείριση της πανδημίας και καταφέρεται σαφώς κατά της κυβέρνησης κυρίως, αλλά και κατά των υπολοίπων κομμάτων δευτερευόντως. Για ευνόητους λόγους, δεν αναμένεται ταύτιση απόψεων και σε αυτό το θέμα.

Ο αδιαμφισβήτητα ευφυής, δεινός ρήτορας, ικανότατος και επαρκέστατα συγκροτημένος –παλαιός φίλος τον ονόμαζε «εύγλωττο», ξεχνώντας ότι και η ευγλωττία είναι δείγμα ευστροφίας– βροντοφωνάζει ένα ηχηρό παρών. Το γιατί τώρα και αν οι δηλώσεις αυτές είναι μέρος ευρύτερου σχεδιασμού θα φανεί στο άμεσο μέλλον. Ίσως, βλέποντας τις υποψηφιότητες για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, να χαμογελά πίκρα, αναλογιζόμενος την δική του διανοητική και όχι μόνον υπεροχή. Ίσως πάλι να θυμάται την καταστροφική για τον ίδιο παρέμβαση του το βράδυ που προσπάθησε να κεφαλαιοποιήσει στα αποκαΐδια μιας οδυνηρής εκλογικής ήττας. Σε κάθε περίπτωση, η πολιτική παρουσία του είναι κεφάλαιο για τον τόπο.

ΥΓ.  Ορθώς η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί κλειδί για τις επόμενες εκλογές την υπερίσχυση των προοδευτικών κεντροαριστερών δυνάμεων. Για να προσεταιριστεί όμως τον ευρύτερο χώρο πέραν της αριστεράς, χρειάζονται πολιτικές και προσεγγίσεις άλλου τύπου, ικανές να πείθουν ότι η δεύτερη φορά θα είναι με διαφορά καλύτερη από την πρώτη.

Το παλαιό άσμα «Τί το θέλουν τον “Αβέρωφ”. Τι το θέλουν το “Κιλκίς”. Να τα κάνουμε τραχτέρια, να οργώνουμε τη γής.» αποτελεί ευαγγέλιο κάποιων καθαρόαιμων που συνεχίζουν να ονειρεύονται μέσα στο ίδιο το όνειρο τους. Το ιστορικό ΠΑΣΟΚ, σύντροφοι, εψήφιζε ως αντιπολίτευση ΟΧΙ στα πάντα, εκτός από τις αμυντικές δαπάνες. Και κυβέρνησε επί μακρόν τον τόπο.